தொடுவானம் தொடாத விரல்

April 4, 2011

என் குருசு…

my_cross

உண்மைதான்
உன்னைக் கொன்றொழிக்கும்
வன்மத்தை
கவிதைகளாக்கினேன்,
பூக்களாக்கி என்னை
வேர்களுக்கு உரமாக்கினேன்,
துரோகங்களை
தின்று செரிக்கும்
இருள் வேண்டி
பாதாளங்களில் தவமிருந்தேன்,
கொதித்து ஓடும்
குருதியின் வெம்மையை
கனவுகளில் கரைத்தேன்,
மதர்த்த முலைகளை
பிய்த்தெறிய துடிக்கும்
கரங்களை
கரித்த கண்ணீரால்
கழுவினேன்,
தன்னையே
மன்னியாத மதிகேடன்
எப்படி மன்னிப்பான்
இன்னொருத்தியை?

May 6, 2008

செவ்வாழையில் கனிந்த முதுமை…

Filed under: வாழ்க்கை — கண்ணன் பெருமாள் @ 1:42 am
Tags: , ,

பணிபடர்ததொரு குளிர்காலையில்
கொல்லையிலிருந்த செவ்வாழையை
பார்த்து சிலிர்த்திருந்தேன்,
பின்பு
காட்டு மரங்கள் தேவலாம்
தண்ணீர் ஊற்றி மாளவில்லை,
என்று அலுத்துக்கொண்டேன்!
அருகிருந்தவள்,
கனி தராத மரங்களை
வேரோடு பிடுங்கிட சொன்னாள்,
உடல் நடுங்கியது
கனிகள் தராத மரமும்
உழைப்பை தராத முதுமையும்
ஒரே நேரத்தில் என்னை
அழவைத்தது, உங்களை?
எனக்கு வேண்டாம்
இது போன்றதொரு காலை!
அவளிடம் சொல்லிவிட்டேன்
நீ காபி கொடுக்க
கொல்லைக்கு வராதே என்று!

Create a free website or blog at WordPress.com.